Аз шикоят дил намесозад зи мо андешае, Ошнои мо бувад ёри маломатпешае.
336 Муфассал
Ҳар дам ба дидаи дигаре хона мекунӣ,Ҳамхонагӣ ба мардуми бегона мекунӣ.
Соқӣ, ба нури бода барафрӯз ҷоми мо,Мутриб, бигӯ, ки кори ҷаҳон шуд ба коми мо,
335 Муфассал
Ҳар кӣ дар дашти ҷунун бинад мани девонаро,Кай шавад монанди Маҷнун ошно бегонаро?!
334 Муфассал
Дил меравад зи дастам, соҳибдилон, ХудороДардо, ки рози пинҳон хоҳад шуд ошкоро.
Аё модар, мадори ман ту будӣ,Гули аввалбаҳори ман ту будӣ.
Зулф ошуфтаву хай кардавӯ хандонлабу маст,Пираҳанчоку ғазалхону суроҳӣ дар даст,
Нузҳати кӯят барад равнақи гулзорро,Шӯҳраи ҳуснат дарад пардаи асрорро.
333 Муфассал
Бирав зи таҷрибаи рӯзгор баҳра бигир, Ки баҳри дафъи ҳаводис туро ба кор ояд.
332 Муфассал
Эй қавми ба ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед?! Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед!