Он кони ҳусн буду набуд аз ҷаҳон нишон,Ва-л-она ан арафта ало мо алайҳи кон.
369 Муфассал
Чун синаи садчоки ялонӣ, Ватани ман, Ман зиндаю медӯзӣ ту аз гул кафани ман.
368 Муфассал
Баски дарди сар зи фарёду фиғони худ кашам,Аз даҳон чун нола мехоҳам забони худ кашам.
Баҳра бардоред, ёрон, аз насими боғи мо, Аз ҳавои софи чун бахмал ҳалими боғи мо.
Сина аз оташи дил дар ғами ҷонона бисӯхт,Оташе буд дар ин хона, ки кошона бисӯхт.
367 Муфассал
Банда ҳамон беҳ, ки зи тақсири хеш Узр ба даргоҳи Худой оварад.
365 Муфассал
Нокарда гунаҳ дар ин ҷаҳон кист? Бигӯй! В-он кас, ки гунаҳ накард, чун зист? Бигӯй!
Гар бода гахе хӯрам нишони хомист, В-ар з-он ки мудом май хӯрам бадномист,
364 Муфассал
Зиҳӣ аз хатти сабзат тоза расми фитнаангезӣ,Зи теғи ғамзаат нав дамбадам ойини хунрезӣ.
363 Муфассал
Пеш гардад рӯди кӯҳӣ бехабар аз пушти сар, Дар раҳи худ бар қафояш ҳеҷ нандозад назар.
362 Муфассал