Буд набуд, як подшоҳ буду як вазир. Ҳар ду муддати дароз бефарзанд буданд. Фақат вақте ки мӯи сарашон мошу биринҷ шуда, ришашон ба рӯи синаашон наздиÐ...
Аз афсонаҳои халқи тоҷик
261
АҶАЛИ ҲИРСУ ҲАСУД
Буд-набуд, ду ҳамсоя буд. Ба ҳам дӯст буданд он ду ҳамсоя. Баъд кори як ҳамсоя омад кард. Одами зираку кордону бағайрат, ки буд, пул меёфт, чизу чора хаÑ...
Аз афсонаҳои халқи тоҷик
215
Насиҳати тӯтӣ
Буд набуд, бозаргоне буд. Ӯ рӯзе азми сафари Ҳиндустон кард. Аз зану фарзандонаш пурсид, ки аз он ҷо барояшон чӣ биёрад. Ҳар яки онҳо аз тӯҳфаҳои гуногуне ном бурдан...
Аз афсонаҳои халқи тоҷик
245
Ҳафт додарон
Як марду як зан буд. Онҳо ҳафт писар доштанду аммо духтар надоштанд. Писарон ҳар вақт ба модарашон мегуфтанд: - Модарҷон, ба мо хоҳар лозим аст, хоҳарÐ...