Ақрабакҳои соати дастатСоате баъд рӯ ба рӯ оянд.
210 Муфассал
Даруни номаат ҷуфти кабӯтар,Даруни номаат расми диле буд,
Ба кӯи майкада ҳар солике ки раҳ донист,Дари дигар задан андешаи табаҳ донист.
Ман давоми рӯзгори рафтагонам,Ман нишони одамони бенишонам.
Аз саманди замон пиёда шудам,Пиру афгору уфтода шудам.
Метаровад ширмаҳтобДар шиканҳои маҳини мавҷи об.
Асо бар даст меоӣ зи роҳи дур, эй устод,Зи шаҳри тирабахтиҳо ба шаҳри нур, эй устод.
Чу ҳар боре ба ёд орам гулу бори ҷавониро,Бубинам рӯ ба рӯи хеш дидори ҷавониро.
Бо қаҳқаҳи мастонаю бо шеъру тарона,Бо рӯҳияи ғолибу ошӯбгарона,
Ҳар нафас аз сина шавқи рӯзгорам меравад,Оташам кам мешавад, шӯру шарорам меравад.