Гар ба овози дили ман ту ҳамовоз шавӣ,Гар ба оҳанги вафо замзамапардоз шавӣ,
217 Муфассал
Оҳу дод аз зиндагӣ, умри ҷавонам меравад,Бо ҳама ному нишон, ному нишонам меравад.
Алами олами дерин ишқ аст,Лаззати қисмати ширин ишқ аст.
Яке қоматхамида,Дигаре мавзуну хушқомат,
Хонаат ободу дил вайрон чаро?Мансабат доною худ нодон чаро?
Як замон андар дили ман ишқи ту шӯрида буд,Гӯӣ кӯҳи пайкарам аз зилзила ларзида буд.
Ҳар рӯз бар онам, ки кунам шаб тавба, Аз ҷому пиёлаи лаболаб тавба.
Чӣ суд аз дасти ман, гар нашканад дастони ғосибро?Чӣ суд аз захмаи ман, гар ба захми халқ марҳам нест?
216 Муфассал
Гӯянд, ки май махӯр ба шаъбон, на равост, На низ раҷаб, ки он маҳи хоси худост.
Шаби маҳтобу дарё масту ман ҳам масти саршорам,Намедонам чӣ мехоҳам, намедонам чӣ ғам дорам.