Дили ман дар ҳавои рӯи фаррух,Бувад ошуфта хамчун мӯи фаррух.
247 Муфассал
Биё бо мо маварз ин кинадорӣ,Ки ҳаққи сӯҳбати дерина дорӣ.
Замин дар сози ҳастӣ ҷилваҳо кард,Ҳаёти пурнишоте ибтидо кард.
Падарам, рафтӣ чу ту бар дили хок,Дар дили ман ғаму андӯҳи ту монд.
Сафар ид бошад бар он кадхудой,Ки бонуи зишташ бувад дар сарой.
Ту пок бошу мадор, эй бародар, аз кас бок, Ба ёд дор, ки ин пандам аз падар ёд аст.
246 Муфассал
Ошу нонат чун адо шуд, ошноят меравад,Аз наво чун бозмондӣ, ҳамнавоят меравад.
Ёд дорам, ки ба ангушти ишорат рӯзеДухтареро ба қади роҳ нишонам дода,
Ману ту ё туву ман? Хуб, чӣ коре кардем?Бо дили халқ чӣ сон гуфтугузоре кардем?
Маранҷ аз ҳасади чанд содаю лода,Зи неши сарзаниши тӯдае зинозода.