Ҳарфе шунавӣ, оҳу роҳе биравӣ, чоҳ аст,Аз мӯрии ҳар хона дуди ғами ҷонкоҳ аст.
197 Муфассал
Сухан вирди забонҳо буд, имрӯз аз даҳан мондаст,Забони ноби тоҷикӣ бурун аз анҷуман мондаст.
Чӣ гӯям муртади бемазҳаберо,Ки ҳар ҷо даъвии мову манӣ кард.
Ин сагдилон, ки хидмати айём мекунанд,Бо ваъда халқи содаро ором мекунанд.
Ҳар кӣ хоҳад бар баландиҳо барояд босубот,Ҳар касе хоҳад гузорад по ба тори қуллаҳо,
Ба як хаси ҷаҳони ту ҷаҳони мо намерасад,Ба оҳи талхи ҷони ту фиғони мо намерасад.
Ҳар саҳар ман бор мебандам ба аспи раҳсипори офтоб,Корвонам бори дилҳо мекашад аз уфқ то уфқи дигар.
Замин модархудои мутлақи мо,Барои кӯдакон шабзиндадор аст.
Гарм бош, эй дил, ки варзӣ ишқи новарзидаро,Сабз бош, эй сар, ки бинӣ кишти носабзидаро!
Як саҳар сафар кардам,Зиндагонӣ сар кардам.