Ту ҳайрон мешавӣ, модар,Ки ман, фарзанди ту ҳар сол як бор
197 Муфассал
Эй уқоби парканда, миллати пароканда,Пеши ду ҷаҳон гаштӣ шармсору шарманда.
Аз сари пистони ту сар мешавад шӯри ҳама,Аз сари дастони ту пайроҳаи дури ҳама.
Пардаҳои тиреза парафшон,Чашмҳоят ба сӯи ман бозанд.
Чунин ки гашта макони ман ошёни камон,Диҳӣ салом, алайкат диҳад даҳони камон.
Домони осмонро бо шӯълааш дарида,Хуршед чеҳра бинмуд чун духтари ҳамида.
Навбаҳор асту зи гулзор гуле ночида,Дами гарм асту ба дилҳост вафо нақд ҳанӯз.
Халқи фарзонапараст шуда девонапараст,Дода дурдона зи каф, шуда анбонапараст.
Сари мо сарфи сарфарозӣ буд,Дили мо раҳни дилнавозӣ буд.
Ману ту ҳар ду ҷавонем, рафиқ,Шоҳиди фасли ҷавонии ҳамем.