Пайроҳае, ки мову ту даврони баччагӣТо шоҳраҳ наомада, аз ҳам ҷудо шудем,
203 Муфассал
Маро як фол зан, эй лӯлидухтар,Ки сарфолӣ диҳам ин ҷону ин сар.
Муддате пеши ту қимат доштам,Давлати бахти ғанимат доштам.
Шеъри нав бархост ҳамчун одами нав,Ҳамчу тифли инқилоб
Дар ин замона рафиқе, ки холӣ аз халал аст,Суроҳии майи нобу сафинаи ғазал аст.
Кушед ин замонаро, ки мекушад таронаро, Даруни чашм мекушад нигоҳи шоиронаро.
Сар ба пои зиндагӣ бинҳода мемирем мо,Зода меҳнатзода, меҳнатзода мемирем мо.
Зи гиря мардуми чашмам нишаста дар хун аст,Бубин, ки дар талабат ҳоли мардумон чун аст.
Арӯси мо – арӯси ҳаждасола, муборак, ин шаби шодӣ муборак!
Эй ишқи ман, эй ишқи ман,Дар осмон ҷустам туро.