Дилам хоҳад барои ёдгорӣНависам дар тани деворҳоят
207 Муфассал
Бодхурда сари ҳар деворе,Бомҳо рехтаву чӯкида.
Рӯзе, ки бозмерасад вақти заволи ман,Ёде кунед аз ману нуқсу камоли ман!
Аз дасти булӯри туФайзи ду ҷаҳон ояд.
Агар дониста пои худ гузорем,Ҳамин раҳ мебарад то дур моро,
Ҳар чӣ натвон аз забони хеш гуфт,Метавон гуфт аз забони ину он.
Дар ту мебинам камоли тоҷиконро,Рӯзгори безаволи тоҷиконро.
Хира-хира ёдам ояд ҳар замонЗ-он ҳама нақде, ки настонидаам.
Чаро ҳаёт ҳар нафас туро азоб медиҳад,Чу неши гозанбурат ҳазор тоб медиҳад?
Чӣ будам, чашмаи нӯши ту будам,Дурахши ҳалқаи гӯши ту будам.