Одамизодам, барои одамин ҷон меканам,Канда шуд гар риштаи ҷоне зи кин, ҷон меканам.
212 Муфассал
Ҷавониро ба ту ман қарз хоҳам дод,Ба уммеде, ки баргардонӣ бозаш,
Ҳусни дилҷӯят ҷамоли кӯҳсорон боду ҳаст,Чашмасор аз акси рухсорат хурӯшон боду ҳаст.
Чу ман бар арсаи ҳастӣ қадам мондам,Ту бо уммеди бисёре
Як зумра, ки сӯзи ҷонашон нест,Ҷуз мақсади обу нонашон нест.
Рӯдҳо чун кӯдакони бепаноҳБемураббӣ ҳар куҷо сарсон буданд.
Биёву ин шаби дайҷурро тамошо кун,Фарохии даҳани гӯрро тамошо кун.
Аҷаб дорам, ки ҳар вақтеЗи боби Тоҷикистон чун сухан гӯянд,
Фанди офоқ диданам кофист,Заҳри дунё чашиданам кофист.
Дилам мондаст аз ғавғои дунё,Зи ҷанҷолу кашокашҳои дунё.