Мо афсари хону тоҷи Кай бифрӯшем, Дастору қасаб ба бонги най бифрӯшем.
223 Муфассал
Зарафшон меравад сӯи БухороЗи кӯҳи Панҷрӯд, аз чашмасорон.
- Ба ҷисму ҷони одам ҳаст як умре сару корам, Чу ман аз аҳли тиббу ҳикматам, ҳикмат талабгорам.
Бори аввал дида будам ман вароДар лаби Варзоб – дар бустонсаро.
Даруни синаи сардам дили садпора мегиряд,Миёни хонаи бекӯдакам гаҳвора мегиряд.
Дар зери бори хотира пуштат хамидааст,Аммо сарат зи фахр ба гардун расидааст.
Чанд рӯзе бо хумори бӯсаҳоят зиндаам,Санги сардам, бо шарори бӯсаҳоят зиндаам.
Гаҳ-гаҳ зи сари деворХандида назар мекард.
Он харпадарат ба дашт хошок задӣ, Момот дафу дурӯя чолок задӣ.
Ҳон, Рӯдакӣ, аз қайди ғам озод бизӣ, Бо хотири хурраму дили шод бизӣ!