Бисоти сабза фиканданд кӯҳу саҳроро,Зи лолаорази вай ҷом тоза шуд маро.
249 Муфассал
Майлам ба шароби ноб бошад доим, Гӯшам ба наю рубоб бошад доим.
248 Муфассал
Модарам мегуфт доим вақти хоб:«Хоб кун, албатта, бо паҳлӯи рост!
Ту дигар ба пешвозам дами дар намебароӣ,Ту дигар ба лаҳҷаи худ бари ман намесароӣ:
Ёри дурафтодаи ман, боз наздикам биё,Лоиқи табрикам ин дам, баҳри табрикам биё!
Ҷони ман қурбони як хандидану нозиданат,Лаб ба лаб бинҳодану аз шӯри дил ларзиданат.
Ороиши ҷавониям ишқи ту буду мурд,Гулбонги шодмониям ишқи ту буду мурд.
Чеҳраи зард зи хун баста ҷигар таҳ ба таҳам,Сурхрӯӣ ба ҷуз ин нест зи бахти сияҳам.
Сарат зи орази даҳр дардманд мабод,Замона бар дили шоди ту ғамписанд мабод!
Ёрон, чу ба иттифоқ меод кунед, Худро ба ҷамоли якдигар шод кунед,
247 Муфассал