Ҳар кас, ки дар замони худ фикри замон надошт,Мехост роз гӯяду аммо забон надошт.
200 Муфассал
Аз ҷустуҷӯи хеш ба дунё расидаам,Дар қатра ғарқ гашта, ба дарё расидаам.
Чу марди роҳаму раҳдон, ба манзил мерасам рӯзе,Аз ин дунёи пуртӯфон ба соҳил мерасам рӯзе.
Эй он ки хонӣ хешро боэҳтиромтар,Худро ҳалол дониву моро ҳаромтар.
Чи гӯристони хушбахтест Хайра,Ки дар он қолаби Хайём хуфта.
Меситоям маргро!Баски ӯ ҳам офаридгор аст монанди табиат,
Баҳор омаду ман сабзҷонӣ мехоҳам,Чу сабза сабзии бахти ҷаҳонӣ мехоҳам.
Ин чи фаслест, ки ҷуз доғ нарӯяд аз хок,Дасти гулпарвараш аз хандаи гул метарсад.
Хиште, ки рӯзи марг маро зери сар ниҳанд,Дорам ҳамин мурод, к-аз он хоки дар ниҳанд.
Худ ба ними роҳу ангези рашодат мекунем,Худ даруни чоҳу сӯи маҳ ишорат мекунем.