Дар ин потахти бетахтӣГирифторам чунон дар қабзаи сахтӣ,
202 Муфассал
Кони дардем, чу аз каф шуда кони зарамон,Хуни сардем, чу хомӯш шуда озарамон.
Ҳеҷ донӣ, ки чӣ кардем ба модар ману ту?Ё чӣ кардем ба ҳам, ҷони бародар, ману ту?
– Мабод ин Роғуну дарғаш,Ки гардад ғарқ кӯи мо, –
Ту ҳар боре камон бар дӯш бебокҲақиқатро бигӯ, мегӯӣ, эй дӯст.
Эй миллати хобида, бистезу талоше кун!Эй қавми ҷафодида, бистезу талоше кун!
Ин парастор, ки мегӯӣ ғами моро хурд,Ғами мо хурд? Ҳама бешу ками моро хурд.
Иддаест каф бар лаб, кинатӯзу пархошӣ,Иддае малангу манг, нашъаманду хашхошӣ.
Ҷашни фарзандони худ нодида рафтӣ, модарам,Донаи барчошро ночида рафтӣ, модарам.
Субҳе ба тоҷи бесари миллат гиристам,Шоме ба марги мазҳари миллат гиристам.