Ғазал аз Лоиқ Шералӣ 139

Муаллиф: Лоиқ Шералӣ

Одам агар биҷустаед, одаматон одамак аст,

Ғами шумо куҷо ғаме, ғами шумо ғамкаҳак[1] аст.

 

Дар дилатон, ки сӯз не, сохта нест коратон,

Дар саратон, ки шӯр не, бахти шумо бенамак аст.

 

Пар накушода навбате, пари шумо шикастааст,

Бар даре мушт нозада, ақли шумо бедарак аст.

 

То ба фалак дакка зада дуди тамокуи шумо,

Даври кулаҳ дар саратон нусхаи даври фалак аст.

 

Беҳунаранд дигарон пеши даҳонатон, вале

Нохунатон шикаставу дуторатон бехарак аст.

 

Сари ҳисоби хешро наҷустаед соате,

Ҳисобатон аз падару китобатон аз амак аст.

 

Чист накӯиву бадӣ? Чист худию бехудӣ?

Ишкаматон ки сер шуд, баҳри шумо ҳама як аст...

 

16.12.1979

 

[1]. Ғамкаҳак – ғами андак, ғаме, ки кирои ғам гуфтан нест. Аз шеваи Хатлон.

Дида шуд: 206