Дар ишқ чу Рӯдакӣ шудам сер аз ҷон,
Аз гиряи хунин миҷаам шуд марҷон.
Дар ҷустани он нигори пуркинаву чанг,
Гаштаам саропои ҷаҳон бо дили танг.
Дар манзили ғам фиканда мафраш меоем,
В-аз оби ду чашм дил пуроташ меоем.
Номат шунавам, дил зи фароҳ зинда шавад,
Ҳоли ман аз иқболи ту фархунда шавад.
Бо ошиқон нишину ҳама ошиқи гузин,
Бо ҳар кӣ нест ошиқ, кам гӯю кам нишин.
Дида шуд: 316